1η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟ 1999

Η έντονη παρουσία των τοπικών αρχών και του κλήρου, ήταν σημαντική. Παρευρέθησαν ο Νομάρχης Φθιώτιδας κ. Τριαντάφυλλος Μπέλος, οι Βουλευτές Φθιώτιδας κ.κ. Δημ. Αλαμπάνος και Αθαν. Χειμάρας, ο Δήμαρχος Αγίου Γεωργίου κ. ο Αντιδήμαρχος του δήμου Λαμιέων κ. Βας. Αντζουλής, ο Επιθεωρητής της Διεύθυνσης Δασών Στερεάς Ελλάδος κ. Γεράσιμος Ζαμάνης, ο Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Λαμίας κ. Γιάννης Παπαθεοδώρου, ο Γραμματέας του Κυνηγετικού Συλλόγου Λαμίας κ. Κυριάκος Ντούσγος, μέλη του Συλλόγου, ο κ. Δημήτρης Ντινόπουλος, ο φίλος μου κ. Γιάννης Αποστολόπουλος -που τον ευχαριστώ θερμά για τη βοήθεια του- ο κ. Νικόλαος Κραβαρίτης, ο πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Μακρακώμης κ. Αθανάσιος Χαραυγής, ο Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Σπερχειάδας κ. Παναγιώτης Καδατζής, της Στυλίδας κ. Φίλιππος Χριστοδούλου, του Δομοκού κ. Δημήτρης Τσιμπούρης και ο Πρόεδρος του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Στερεάς Ελλάδος κ. Οικονόμου, ο διοικητής του Πυροσβεστικού Σώματος Μακρακώμης και πλήθος κόσμου .
Απήφθυναν χαιρετισμό όλοι οι επίσημοι καλεσμένοι, όλοι οι πρόεδροι των Κυνηγετικών Συλλόγων και βεβαίως ο διοργανωτής και «ψυχή» της συγκέντρωσης, κ. Αθανάσιος Γιαννόπουλος, ο οποίος είπε τα εξής:


«Το κυνήγι είναι μια από τις πιο παλιές δραστηριότητες του ανθρώπου. Στα πρώτα στάδια της ζωής του ο άνθρωπος ήταν τροφοσυλλέκτης και στη συνέχεια έγινε τροφοσυλλέκτης – κυνηγός, με μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση των απαραίτητων για τη διατροφή του.
Με την πάροδο του χρόνου βέβαια εξελίχθηκε. Εγκαταστάθηκε μόνιμα σε ένα μέρος και άρχισε να καλλιεργεί τους αγρούς και εξημέρωσε τα άγρια ζώα, των οποίων εκμεταλλευόταν όχι μόνο το κρέας και τα άλλα προϊόντα τους, αλλά και τη δύναμη, την αφοσίωση και τη φιλία τους. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του το κυνήγι δεν ήταν μόνο μία από τις πιο συνήθεις και ευχάριστες δραστηριότητες του, αλλά ήταν και μέσο παιδείας.
Ο Ξενοφών στον «Κυνηγετικό» του (1,18-11,4) γράφει χαρακτηριστικά για το θέμα αυτό: «Εγώ μεν παρακινώ τοις νέοις μη καταφρονείν κυνηγεσίων μηδέ της άλλης παιδείας».
Και εξακολουθεί να είναι μέχρι και σήμερα όχι μόνο μια δραστηριότητα ψυχαγωγική αλά και ένα μέσο σωματικής και πνευματικής καλλιέργειας, ένα ευγενικό άθλημα.
Βέβαια γύρω από το κυνήγι και τους κυνηγούς, υπάρχουν αντιρρήσεις. Γιατί είναι αλήθεια ότι η θήρα έχει και τα θύματα της. Και αν βέβαια αυτά παλιότερα ήταν απαραίτητα για τη διατροφή του ανθρώπου, δεν ισχύει το ίδιο σήμερα. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα ζώα αυτά καθεαυτά αποτελούν μια αξία. Και ότι τελευταία παρατηρείται το φαινόμενο ορισμένα είδη από αυτά να παρουσιάζουν σημαντική ελάττωση, η οποία σε πολλές περιπτώσεις εγγίζει τα όρια της εξαφάνισης.
Για τα φαινόμενα, βέβαια, αυτά δεν ευθύνεται μόνο το κυνήγι. Μπορούμε, όμως να πούμε ότι έχει κάποια ευθύνη το κυνήγι (παράνομη θήρα, θήρα ζώων κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής). Αλλά, κατά κοινή ομολογία, μεγάλη ζημιά προκαλείται από την αλόγιστη επέμβαση του ανθρώπου στο οικοσύστημα (φυτοφάρμακα, μόλυνση και ρύπανση περιβάλλοντος, καταστροφή δασών κ.λ.π.).

Συνηθίζουμε να επιρρίπτουμε τις ευθύνες για όλα αυτά στο κράτος. Δεν αρκεί αυτό. Χρειάζεται ο καθένας μας να συνειδητοποιήσει τα προβλήματα αυτά και στη συνέχεια ατομικά ή και συλλογικά να αλλάξει συμπεριφορά. Ιδιαίτερα μεγάλη ευθύνη έχουμε εμείς οι κυνηγοί. Οφείλουμε να πάρουμε πρωτοβουλίες μόνοι μας, ατομικά ή και μέσα από τους Συλλόγους μας, αλλά και σε συνεργασία με το κράτος και τους άλλους φορείς, για να προστατέψουμε την πανίδα του τόπου μας και γενικότερα το οικοσύστημα. Γιατί δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι μέρος του είμαστε και εμείς.
Είναι γεγονός ότι πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη και ο δρόμος είναι ανηφορικός. Πρέπει να αλλάξουμε στον τόπο μας τον τρόπο που κυνηγούσαν στο παρελθόν. Είναι ανάγκη πλέον να καταλάβουμε ότι από τη φύση πρέπει να παίρνουμε όχι ότι βρίσκουμε, αλλά ότι περισσεύει. Είναι ανάγκη να εφαρμόσουμε μέτρα διαχείρισης στους κυνηγότοπους και αυτό πρέπει να ξεκινήσει από εμάς πρώτα τους κυνηγούς. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να σχεδιάσουμε απαγορεύσεις. Όταν το κυνήγι γίνεται με κανόνες και διαχείριση, δεν υπάρχει φόβος μειώσεως του αριθμού των θηραμάτων. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε όμως ότι υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι μειώσεως του πληθυσμού των θηραμάτων.

  • Η μείωση των καλλιεργήσιμων γεωργικών εκτάσεων.

  • Οι φωτιές.

  • Η ταχεία ανάπτυξη των επιβλαβών και σαρκοβόρων ζώων.

  • Η λαθροθηρία.

  • Η αρνητική στάση για συνεργασία φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

  • Το νομικό πλαίσιο για τα επιβλαβή και κυρίως η έλλειψη της παιδείας.

Έτσι ο κυνηγός αναρωτιέται βλέποντας μπροστά του όλους αυτούς τους κινδύνους. Υπάρχει αύριο μέλλον για κυνήγι; Υπάρχουν λύσεις; Θα έλεγα χωρίς κανένα ενδοιασμό ότι ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ αν υπάρξει έλεγχος του πληθυσμού των σαρκοβόρων ζώων, αν υπάρξει επιστημονική ερευνητική συνεργασία όλων των φορέων, αν διατεθούν πόροι, αν υπάρξει συνεργασία με την τοπική Αυτοδιοίκηση που πρέπει να το επιδιώξουμε, αν υπάρξει καλύτερη φύλαξη και πυροπροστασία, αν βελτιωθεί η παιδεία του κυνηγού. Οι προτεινόμενες λύσεις δεν αποτελούν θυσία σε παραδοσιακές μορφές Κυνηγεσίας, είναι και μαζί με άλλες οι μοναδικές για την αειφορία του κυνηγιού».
Στη συνέχεια ο Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Λαμίας κ. Γιάννης Παπαθεοδώρου, έλαβε το λόγο και είπε τα εξής:
«Αιδεσιμότατοι, Κύριοι Βουλευτές της Φθιώτιδος, Κύριε Δήμαρχε Αγ. Γεωργίου, Κύριε Αντιδήμαρχε του Δήμου Λαμιέων, Κύριε Επιθεωρητά της Διεύθυνσης Δασών Στ. Ελλάδος, Κύριοι Πρόεδροι των Κυνηγετικών Συλλόγων, Κύριοι Συνάδελφοι,
Εκ μέρους του Κυνηγετικού Συλλόγου Λαμίας που αριθμοί 3.500 μέλη, σας απευθύνω εγκάρδιο χαιρετισμό και σας εύχομαι χρόνια πολλά και Καλή Χρονιά.
Είναι τιμή μας σήμερα να παρευρισκόμαστε σ’ αυτή εδώ την εκδήλωση.
Εκδήλωση για την οποία πιστεύουμε ότι είναι αρχή η οποία θα έχει συνέχεια με ουσία και δεν θα παραμείνει ένα απλό κοινωνικό γεγονός.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Ζούμε στην εποχή των γρήγορων κοινωνικών μεταβολών, στην εποχή των Η/Υ, των δορυφορικών επικοινωνιών και της αστραπιαίας τεχνολογικής εξέλιξης, που έχουν σαν αποτέλεσμα την αιχμαλωσία του ανθρώπου από το άγχος, την ταλαιπωρία του από την καθημερινότητα και την αφύσικη ισοπέδωση της ποιότητας ζωής του, μέσα στον ενιαίο Ευρωπαϊκό χώρο που ζούμε.
Ο Έλληνας Κυνηγός και ιδιαίτερα ο Φθιώτης, ακουμπώντας κυριολεκτικά στο ΒΕΛΟΥΧΙ και στην ΟΙΤΗ, στην ΓΚΙΟΝΑ και στα ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ στην ΟΡΘΡΥ και στον ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΟ βιώνει όσο μπορεί μια ήσυχη Φυσική Ζωή, κυνηγώντας παραδοσιακά τον ΛΑΓΟ, την ΠΕΡΔΙΚΑ, την ΜΠΕΚΑΤΣΑ, το ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ, κ.α. θηράματα.
Την παράδοση αυτή καλούμαστε να την διατηρήσουμε, αναλογιζόμενοι πάντα το ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΤΟ ΠΑΡΟΝ και ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Το παρελθόν το γνωρίζουμε όλοι. Το παρόν το διακατέχει η αμφισβήτηση, ο παραλογισμός και η κακή διαχείριση απ’ όλους μας και ιδιαίτερα από την Πολιτεία. Το μέλλον το ατενίζουμε με φόβο και αβεβαιότητα. Φόβο για την μεθοδευμένη ρεζερβοποίηση της Πατρίδας μας αφενός και αφετέρου για την προσπάθεια ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΥ της Κυνηγετικής Περιόδου, ενέργειες ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΟΥΣ.
Αβεβαιότητα γιατί είμαστε το μόνο Ευρωπαϊκό κράτος, χωρίς κανένα πολιτειακό, σοβαρό, διαχειριστικό πρόγραμμα για την άγρια Πανίδα μας.
Τα δε τελευταία κυκλοφορούντα προγράμματα της με εκφραστές τις ποικιλώνυμες ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ δείχνουν το πόσο «φιλικά» είναι απέναντι στον Κυνηγό μας, όταν διαβάζουμε σε ήδη αυθαίρετα τοποθετημένες πινακίδες στα κυνηγοτόπια μας. ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ -ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
ΔΡΑΤΤΟΜΑΙ, λοιπόν της ευκαιρίας, αγαπητοί συνάδελφοι και κ.κ. εκπρόσωποι της πολιτικής και συνδικαλιστικής ηγεσίας, να στείλω ένα μήνυμα προς όλους τους αποδέκτες.
Εάν αυτά που γίνονται τώρα εις βάρος των Κυνηγών δεν σταματήσουν και υλοποιηθούν αυτά που φημολογούνται, πρέπει να γνωρίζουν όλοι, ΟΤΙ θα μας δουν σύσσωμους, ανεξάρτητα από ΠΟΛΙΤΙΚΑ πιστεύω, στην απέναντι μεριά του δρόμου που, οδηγεί στην επόμενη χιλιετία.
Αγαπητοί συνάδελφοι, το σημερινό αντάμωμα Κυνηγών της Φθιώτιδας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, είναι γνωστό ότι γίνεται για πρώτη φορά.
Για την πρωτοτυπία αυτή αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους διοργανωτές. Δηλαδή στον ΟΜΙΛΟ ΦΙΛΩΝ ΑΘ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ «Κοινωνική παρέμβαση» και στον Δήμο Αγίου Γεωργίου, αλλά περισσότερο στον πρωτεργάτη αυτής της συνάντησης, τον καθηγητή της χειρουργικής και Βουλευτή του Νομού μας, συνάδελφο Κυνηγό Αθανάσιο Γιαννόπουλο.

Συνάδελφε Κυνηγέ Θανάση Γιαννόπουλε γενναία η πρωτοβουλία σου αυτή και μας βρίσκεις όλους συμπαραστάτες. Θα μας βρείτε όμως ακόμα περισσότερο κοντά σας, όταν εσύ και οι συνάδελφοι σου στη Βουλή, ανεξάρτητα από χρώματα και ταμπέλες, ακούσετε με προσοχή, την Γνώμη του Κυνηγού και σταθείτε προπύργια για την διαφύλαξη και διατήρηση του παραδοσιακού Κυνηγίου στην Πατρίδα μας».
Στο κλείσιμο της εκδήλωσης υπήρχε μια μικρή έκπληξη για τους παρευρισκομένους. Οι διοργανωτές είχαν αφήσει 3 φασιανούς, ελεύθερους στην πλησιέστερη ρεματιά και το σκεπτικό ήταν να δουν οι επισκέπτες κυνηγοί και φίλοι, πως λειτουργούσαν πάνω στο θήραμα τα σκυλιά (ϋεΛγ και Ζίρρο) του Γιάννη Αποστολόπουλου, ενώ το τουφέκι κρατούσε ο Πρωταθλητής σκοποβολής κ. Ιωάννης Κωτσίκος. Δυστυχώς όμως, οι φασιανοί, «την κοπάνησαν» ανεπιστρεπτί και μετά από λίγη ώρα ψαξίματος, ανεβήκαμε επάνω. Χάλασε η έκπληξη και το θέαμα, αλλά αυτό δεν επισκίασε το όμορφο κλίμα, την εξαίρετη διοργάνωση και τη μεγάλη επιτυχία της συγκέντρωσης.

Posted on 18 Φεβρουαρίου 2009, in Δραστηριότητες. Bookmark the permalink. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 1η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟ 1999.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.